ایمپلنت فک بالا
از دست دادن دندانهای فک بالا فقط ظاهر لبخند را تغییر نمیدهد؛ میتواند جویدن، تلفظ بعضی حروف، اعتماد به نفس و حتی سلامت دندانهای باقیمانده را نیز تحت تاثیر قرار دهد. ایمپلنت فک بالا روشی برای جایگزینی یک دندان، چند دندان یا تمام دندانهای از دسترفته در قوس بالایی است. در این درمان، پایهای کوچک داخل استخوان قرار میگیرد و پس از پایدار شدن، روکش یا پروتز دندانی روی آن ساخته میشود.
فک بالا به دلیل نزدیکی به سینوسها و کیفیت متفاوت استخوان، گاهی به برنامهریزی دقیقتری نسبت به فک پایین نیاز دارد. با این حال، نرمتر یا کمحجمتر بودن استخوان به معنی غیرممکن بودن درمان نیست. معاینه، بررسی لثه و عکس سهبعدی فک مشخص میکند که آیا کاشت مستقیم ممکن است یا به اقداماتی مانند پیوند استخوان یا سینوس لیفت نیاز دارید. برای آشنایی با اصول کلی این درمان، ایمپلنت دندان میتواند راهی برای جایگزینی دندان از دسترفته بدون تراش دادن دندانهای سالم کناری باشد.
| وضعیت دندانهای فک بالا | روش احتمالی درمان | نکته مهم در تصمیمگیری |
|---|---|---|
| نبود یک دندان | یک پایه و یک روکش | بررسی فاصله، استخوان و سلامت دندانهای مجاور |
| نبود چند دندان کنار هم | چند پایه یا پل متکی بر ایمپلنت | تعداد پایه به محل و فشار جویدن بستگی دارد |
| بیدندانی کامل فک بالا | پروتز ثابت چندپایه یا اوردنچر | حجم استخوان، بودجه و امکان تمیزکردن تعیینکننده است |
| کمبود استخوان زیر سینوس | سینوس لیفت یا پیوند استخوان | ممکن است درمان چندمرحلهای و طولانیتر شود |
| عفونت یا بیماری فعال لثه | درمان مقدماتی، سپس کاشت | کنترل التهاب پیش از جراحی ضروری است |
ایمپلنت فک بالا چیست و از چه بخشهایی تشکیل میشود؟
پایه ایمپلنت معمولاً از تیتانیوم ساخته میشود؛ مادهای که بدن در بسیاری از افراد آن را میپذیرد و استخوان میتواند به سطح آن متصل شود. این اتصال تدریجی، «جوش خوردن استخوان با ایمپلنت» نام دارد. بعد از کامل شدن این مرحله، قطعه اتصالدهندهای به نام اباتمنت و سپس روکش، پل یا پروتز کامل روی پایه قرار میگیرد.
بنابراین ایمپلنت فقط همان پیچ یا پایه داخل فک نیست. نتیجه نهایی به هماهنگی چند بخش وابسته است: جایگذاری درست پایه، سلامت استخوان و لثه، طراحی دقیق روکش یا پروتز، تنظیم صحیح تماس دندانها و مراقبت روزانه بیمار. حتی ایمپلنتی که از نظر جراحی خوب قرار گرفته باشد، اگر روکش آن فشار نامتعادل ایجاد کند یا اطرافش خوب تمیز نشود، ممکن است در درازمدت دچار مشکل شود.
چرا کاشت دندان در فک بالا گاهی پیچیدهتر است؟
این پرسش که «ایمپلنت فک بالا سخته یا پایین؟» پاسخ ثابت و یکسانی برای همه ندارد. هر دو فک ساختارهای حساسی دارند و جراحی باید با دقت انجام شود. در فک پایین، موقعیت عصب مهم است؛ در فک بالا، نزدیکی به حفرههای سینوسی و تراکم کمتر استخوان، بهویژه در دندانهای آسیاب عقب، اهمیت بیشتری پیدا میکند.
استخوان بخشهای عقبی فک بالا در بعضی افراد اسفنجیتر و کمتراکمتر است. علاوه بر آن، بعد از کشیدن دندان و با گذر زمان، استخوان تحلیل میرود و سینوس ممکن است به سمت پایین گسترش پیدا کند. در نتیجه، ارتفاع استخوان برای قراردادن پایه مناسب کاهش مییابد. دندانپزشک با تصویربرداری سهبعدی، ضخامت و ارتفاع استخوان، شکل سینوس و مسیرهای حساس را بررسی میکند تا درمان با کمترین ریسک ممکن طراحی شود.
در ناحیه جلویی فک بالا نیز موضوع تنها استخوان نیست. این قسمت در هنگام لبخند دیده میشود؛ بنابراین شکل لثه، خط لبخند، رنگ و فرم روکش و حفظ ظاهر طبیعی بافت اطراف، اهمیت ویژهای دارند. به همین دلیل، درمان فک بالا باید هم از نظر عملکرد جویدن و هم از نظر زیبایی با دقت برنامهریزی شود.
چه کسانی برای ایمپلنت فک بالا گزینه مناسبتری هستند؟
بیشتر بزرگسالانی که رشد فک آنها کامل شده است، در صورت داشتن شرایط عمومی و دهانی مناسب میتوانند کاندید بررسی برای ایمپلنت باشند. داشتن استخوان کافی یک امتیاز است، اما کمبود استخوان بهتنهایی به معنی رد درمان نیست؛ گاهی با پیوند استخوان، سینوس لیفت، انتخاب محل مناسب یا طراحی پروتز متفاوت، امکان درمان فراهم میشود.
موارد زیر معمولاً در ارزیابی اولیه بررسی میشوند:
- سلامت لثهها و نبود عفونت فعال در دهان
- ارتفاع، عرض و کیفیت استخوان در محل مورد نظر
- وضعیت سینوسها، بهخصوص در دندانهای عقب فک بالا
- کنترل بیماریهایی مانند دیابت و اطلاع از همه داروهای مصرفی
- سیگار، قلیان یا دیگر دخانیات که میتوانند ترمیم را مختل کنند
- دندانقروچه یا فشار زیاد روی دندانها که ممکن است به محافظ شبانه نیاز داشته باشد
- توانایی رعایت بهداشت روزانه و حضور در معاینات دورهای
افرادی که دیابت کنترلنشده دارند، داروهای موثر بر استخوان مصرف میکنند، سابقه پرتودرمانی در ناحیه فک داشتهاند یا دخانیات مصرف میکنند، لزوماً از درمان محروم نیستند؛ اما باید با احتیاط بیشتر و پس از بررسی کامل تصمیم بگیرند. پنهان کردن داروها یا بیماریهای زمینهای میتواند ایمنی طرح درمان را کاهش دهد.
اگر استخوان فک بالا ضعیف باشد، چه راههایی وجود دارد؟
عبارت «استخوان ضعیف» ممکن است به کم بودن ارتفاع، کم بودن عرض، تراکم پایین یا ترکیبی از این موارد اشاره داشته باشد. تشخیص صرفاً با نگاه کردن به لثه ممکن نیست و معمولاً به معاینه و تصویر سهبعدی نیاز دارد. درمان پیشنهادی نیز بر اساس محل بیدندانی، شدت تحلیل، وضعیت سینوس و نوع پروتز نهایی انتخاب میشود.
پیوند استخوان
پیوند استخوان به معنای افزودن ماده استخوانی یا جایگزین استخوان در ناحیه تحلیلرفته است تا پس از دوره ترمیم، بستر مناسبتری برای ایمپلنت ایجاد شود. این کار ممکن است قبل از کاشت، همزمان با کاشت یا در موارد انتخابشده به شکل محدود انجام شود. همه بیماران به پیوند نیاز ندارند و تشخیص آن باید بر اساس عکس و طرح درمان باشد.
پس از پیوند، بخشی از زمان درمان به ترمیم بافت اختصاص پیدا میکند. صبر در این مرحله مهم است؛ فشار آوردن زودهنگام به ناحیه یا نادیده گرفتن توصیههای بهداشتی میتواند نتیجه را تحت تاثیر قرار دهد.
سینوس لیفت در دندانهای عقبی فک بالا
سینوسها فضاهای هوادار در استخوان صورت هستند که بالای دندانهای عقبی فک بالا قرار دارند. اگر فاصله کف سینوس تا استخوان فک برای قرارگیری پایه کافی نباشد، ممکن است سینوس لیفت پیشنهاد شود. در این روش، غشای سینوس با دقت جابهجا میشود تا فضای لازم برای تقویت استخوان ایجاد شود. بسته به شرایط، کاشت ایمپلنت میتواند همزمان یا پس از ترمیم استخوان انجام شود.
سینوس لیفت یک درمان تخصصی است و بهعلت نزدیکی به سینوس، باید بر پایه بررسی تصویربرداری انجام شود. گرفتگی شدید بینی، سابقه جراحی سینوس، عفونتهای فعال یا مشکلات تنفسی را پیش از درمان به دندانپزشک اطلاع دهید. برای شناخت دقیقتر کاربردها و محدودیتها، مطالعه سینوس لیفت میتواند به شما کمک کند.
ایمپلنت کوتاه یا طراحی متفاوت پروتز
در برخی پروندهها میتوان از پایههایی با ابعاد متفاوت استفاده کرد یا طرح پروتز را طوری تنظیم کرد که فشار جویدن بهتر پخش شود. این انتخاب برای همه مناسب نیست و نباید فقط با هدف حذف پیوند استخوان انجام شود. طول و قطر پایه، محل دندان، کیفیت استخوان و نیروهای واردشونده باید همزمان بررسی شوند.
تحلیل بسیار شدید استخوان
در تحلیلهای شدید، روشهای تخصصیتر یا پروتز متکی بر تعداد محدودی پایه ممکن است مطرح شود. گاهی نیز گزینههایی مانند پروتز متحرک با ثبات بیشتر، نسبت به یک طرح ثابت پرریسک، انتخاب منطقیتری هستند. هدف درمان خوب، صرفاً ثابت بودن دندان نیست؛ باید ایمنی، قابلیت نظافت، دوام مورد انتظار و شرایط واقعی فرد را نیز در نظر گرفت.
ایمپلنت فک بالا کامل؛ چه گزینههایی برای بیدندانی کامل وجود دارد؟
ایمپلنت فک بالا کامل برای فردی مطرح میشود که همه یا بیشتر دندانهای بالایی را از دست داده است یا دندانهای باقیمانده قابل نگهداری نیستند. در این شرایط، معمولاً قرار نیست برای هر دندان یک پایه جداگانه گذاشته شود. تعداد پایهها و نوع پروتز بر اساس استخوان، وضعیت سینوس، الگوی جویدن، بودجه و انتظار بیمار تعیین میشود.
چند راهکار رایج عبارتاند از:
- پروتز ثابت متکی بر چند ایمپلنت: دندانها به پایهها متصل میشوند و بیمار آن را خارج نمیکند. طراحی آن باید امکان تمیزکردن زیر پروتز را فراهم کند.
- طرحهای چهار یا شش پایه: در بعضی افراد، یک قوس کامل با چهار یا شش پایه حمایت میشود. این نامها به خودی خود نشانه مناسب بودن روش نیستند؛ کیفیت استخوان و طرح پروتز تعیینکنندهاند.
- اوردنچر متکی بر ایمپلنت: پروتزی است که بیمار میتواند برای تمیزکردن خارج کند، اما روی پایهها گیر و ثبات بهتری نسبت به دندان مصنوعی معمولی دارد. برای برخی افراد، بهویژه وقتی محدودیت استخوان یا بودجه وجود دارد، انتخاب عملیتری است.
- پروتز متحرک معمولی: هزینه اولیه پایینتری دارد، اما ثبات آن معمولاً کمتر است و فشار را مستقیمتر به لثه و استخوان وارد میکند.
هیچ عدد ثابتی مانند «چهار پایه برای همه» وجود ندارد. کاهش تعداد پایهها فقط برای پایین آوردن هزینه، بدون توجه به استخوان و طراحی پروتز، میتواند ریسک فشار نامناسب و مشکلات آینده را افزایش دهد. در مقابل، افزایش غیرضروری تعداد پایهها نیز همیشه بهتر نیست. طرح درست، طرحی است که با شرایط بالینی شما هماهنگ باشد.
مراحل ایمپلنت فک بالا از معاینه تا روکش نهایی
مدت درمان و تعداد جلسات در هر فرد متفاوت است. اگر دندان قابل نگهداری باشد، معمولاً حفظ آن بر کاشت ایمپلنت ترجیح دارد. اما وقتی کشیدن دندان ضروری است یا دندان از دست رفته، مسیر درمان ممکن است به شکل زیر پیش برود:
- معاینه و گفتوگو درباره هدف درمان: دندانپزشک دندانها، لثه، نحوه جویدن، لبخند، سابقه بیماری و داروهای مصرفی را بررسی میکند.
- تهیه تصویربرداری و طرح درمان: عکس پانورامیک و در بسیاری از موارد تصویربرداری سهبعدی برای بررسی استخوان و سینوس استفاده میشود. در این مرحله، تعداد پایهها و نیاز احتمالی به پیوند مشخص میشود.
- آمادهسازی دهان: درمان التهاب لثه، عفونت، پوسیدگی، کشیدن دندان غیرقابل نگهداری یا درمانهای تکمیلی ممکن است لازم باشد.
- پیوند استخوان یا سینوس لیفت در صورت نیاز: گاهی این مرحله پیش از کاشت انجام میشود و گاهی امکان انجام همزمان آن وجود دارد.
- جایگذاری پایه ایمپلنت: جراحی معمولاً با بیحسی موضعی انجام میشود. زمان جراحی به تعداد پایهها، محل کاشت و اقدامات همزمان بستگی دارد.
- دوره جوش خوردن و ترمیم: استخوان به تدریج اطراف پایه پایدار میشود. این دوره در بسیاری از موارد چند ماه طول میکشد و در صورت پیوند استخوان ممکن است طولانیتر باشد.
- اسکن یا قالبگیری و ساخت روکش یا پروتز: پس از اطمینان از ثبات پایه، فرم و رنگ دندانها، خط لبخند و تماسهای جویدن بررسی میشود.
- نصب و تنظیم نهایی: پس از تحویل، تنظیم تماس دندانها و آموزش تمیزکردن اطراف ایمپلنت اهمیت زیادی دارد.
در برخی شرایط، همزمان با کشیدن دندان میتوان پایه ایمپلنت را قرار داد یا پروتز موقت تهیه کرد. این رویکرد که گاهی «ایمپلنت فوری» یا «بارگذاری فوری» نامیده میشود، برای همه افراد مناسب نیست. نبود عفونت فعال، ثبات اولیه کافی پایه، وضعیت مناسب لثه و استخوان و کنترل فشار روی پروتز از عوامل مهم انتخاب آن هستند. داشتن دندان موقت به معنی جوش خوردن کامل و آماده بودن برای هر نوع جویدن نیست.
ایمپلنت فک بالا چقدر زمان میبرد؟
اگر نیاز به پیوند استخوان یا سینوس لیفت نداشته باشید و شرایط استخوان و لثه مناسب باشد، مسیر کاشت تا روکش نهایی اغلب چند ماه زمان میبرد. دوره اتصال استخوان و پایه معمولاً حدود ۳ تا ۶ ماه در نظر گرفته میشود، اما این عدد قطعی نیست. در درمانهای همراه با پیوند، تحلیل استخوان، عفونت قبلی یا پروتز کامل، زمان بیشتری ممکن است لازم باشد.
بعضی افراد تنها زمان جراحی را معیار قرار میدهند؛ در حالی که بخش مهم درمان، برنامهریزی، بهبودی و ساخت پروتز دقیق است. عجله برای نصب روکش نهایی قبل از آماده بودن پایه یا بافتها، میتواند احتمال مشکل را بالا ببرد. دندانپزشک با معاینه و بررسی ثبات پایه، زمان مناسب هر مرحله را تعیین میکند.
درد، تورم و عوارض احتمالی
جراحی ایمپلنت با بیحسی موضعی انجام میشود و هنگام کار نباید درد تیز احساس شود؛ با این حال، فشار یا لرزش ممکن است حس شود. پس از ازبینرفتن اثر بیحسی، درد خفیف تا متوسط، تورم، کبودی محدود یا حساسیت محل جراحی در بعضی افراد طبیعی است و معمولاً با داروهای تجویزشده کنترل میشود. شدت ناراحتی به تعداد پایهها، نیاز به پیوند و شرایط فردی بستگی دارد.
مانند هر جراحی، ایمپلنت نیز بدون ریسک نیست. التهاب یا عفونت، خونریزی طولانی، باز شدن بخیه، تاخیر در ترمیم، جوش نخوردن مناسب پایه، مشکل سینوسی در درمانهای نزدیک سینوس و ناراحتی ناشی از پروتز از مواردی هستند که باید جدی گرفته شوند. رعایت بهداشت، انتخاب طرح درمان مناسب و مراجعه در زمان مقرر، احتمال این مشکلات را کمتر میکند اما آن را به صفر نمیرساند.
در صورت مشاهده علائم زیر، منتظر ویزیت بعدی نمانید و با دندانپزشک تماس بگیرید:
- درد شدید یا دردی که به جای کاهش، بیشتر میشود
- خونریزی قابل توجه یا ادامهدار
- تب، ترشح چرکی، بوی بد پایدار یا تورم رو به افزایش
- احساس لق شدن پایه، روکش یا پروتز
- درمان نزدیک سینوس همراه با خروج مایع از بینی یا احساس عبور هوا بین دهان و بینی
مراقبتهای بعد از ایمپلنت فک بالا
مراقبت درست از روز جراحی آغاز میشود و تا سالها ادامه دارد. دستور دقیق داروها، نوع دهانشویه و زمان شروع مسواکزدن را باید از دندانپزشک خود بگیرید؛ زیرا نوع جراحی و وضعیت لثه در افراد متفاوت است. با این حال، اصول کلی زیر معمولاً اهمیت دارند:
- داروهای تجویزشده را فقط طبق دستور مصرف کنید و خودسرانه آنتیبیوتیک یا مسکن اضافه نکنید.
- در ساعات نخست، گاز استریل را طبق راهنمایی دندانپزشک نگه دارید و از تف کردن شدید یا شستوشوی محکم دهان پرهیز کنید.
- برای کاهش تورم، کمپرس سرد را با فاصله و بهصورت غیرمستقیم روی صورت قرار دهید.
- چند روز اول، غذاهای نرم و ولرم مانند سوپ ولرم، پوره، تخممرغ نرم و ماست انتخاب کنید و با سمت جراحیشده نجوید.
- از غذاهای بسیار داغ، سفت، چسبنده و ترد که به محل جراحی فشار میآورند دوری کنید.
- سیگار، قلیان و مصرف دخانیات میتواند خونرسانی و ترمیم بافت را مختل کند؛ توقف یا کاهش آن باید پیش از درمان با دندانپزشک مطرح شود.
- بهداشت سایر دندانها را رها نکنید و اطراف ناحیه جراحی را دقیقاً مطابق آموزش تمیز کنید.
- اگر سینوس لیفت انجام شده است، تا مدت توصیهشده از فین کردن شدید، مکیدن با نی و کارهایی که فشار سینوس را بالا میبرند خودداری کنید.
بعد از تحویل روکش یا پروتز نیز مراقبت پایان نمییابد. مسواک نرم، برس بیندندانی مناسب، نخ مخصوص یا ابزارهای توصیهشده برای تمیزکردن اطراف پایهها و چکاپهای منظم ضروری هستند. راهنمای کاملتر مراقبت های بعد از ایمپلنت میتواند به شما کمک کند تا از تجمع پلاک و التهاب اطراف ایمپلنت پیشگیری کنید.
هزینه ایمپلنت فک بالا چقدر است؟
هزینه ایمپلنت فک بالا به تعداد دندانهای از دسترفته، نوع پروتز و نیاز به درمانهای مقدماتی وابسته است؛ بنابراین قیمت یک ایمپلنت تکدندانی با ایمپلنت فک بالا کامل قابل مقایسه نیست. قیمت نهایی پس از معاینه، تصویربرداری و مشخص شدن جزئیات طرح درمان اعلام میشود.
بهطور تقریبی و بر اساس بازههای رایج بازار در سال ۱۴۰۵، هزینه هر واحد درمان ایمپلنت شامل پایه، قطعات اتصال و روکش میتواند در بسیاری از طرحها حدود ۲۵ تا ۴۵ میلیون تومان یا بیشتر باشد. این بازه صرفاً یک برآورد عمومی است و ممکن است با توجه به نوع قطعات، لابراتوار، پیچیدگی جراحی و خدمات همراه تغییر کند. هزینه روکشهای باکیفیت نیز میتواند بخش قابل توجهی از قیمت هر واحد را تشکیل دهد؛ در برخی بازههای بازار، روکش زیرکونیا بهتنهایی حدود ۱۵ تا ۱۸ میلیون تومان گزارش شده است.
برای ایمپلنت کامل فک بالا، اگر پروتز ثابت چندپایه انتخاب شود، هزینه تقریبی در بعضی طرحها میتواند حدود ۱۵۰ تا ۲۸۰ میلیون تومان یا بیشتر باشد. این اعداد لزوماً شامل هزینه کشیدن دندان، درمان لثه، پیوند استخوان، سینوس لیفت، تصویربرداری، دارو یا ترمیمهای موقت نیستند. طرحهای متکی بر چهار پایه، شش پایه یا اوردنچر، اجزای متفاوتی دارند؛ به همین دلیل مقایسه قیمت فقط بر اساس تعداد پایهها گمراهکننده است.
عوامل موثر بر هزینه عبارتاند از:
- تعداد پایههای لازم و محل قرارگیری آنها در فک بالا
- نیاز به کشیدن دندان، درمان عفونت، جراحی لثه یا درمان ریشه پیش از کاشت
- نیاز به پیوند استخوان، سینوس لیفت یا جراحیهای تکمیلی
- نوع، کیفیت و دسترسی آتی قطعات ایمپلنت
- جنس و طراحی روکش یا پروتز نهایی
- سطح پیچیدگی درمان، تعداد جلسات و تکنولوژیهای تصویربرداری یا اسکن
- تجربه تیم درمان و کیفیت ساخت لابراتوار
پیش از مقایسه قیمتها، از کلینیک بخواهید مشخص کند مبلغ اعلامشده شامل چه مواردی است: پایه، اباتمنت، روکش یا پروتز، جراحی، عکسبرداری، درمانهای جانبی، ویزیتهای پیگیری و هزینه احتمالی تعمیرات. انتخاب صرفاً بر اساس ارزانترین عدد میتواند باعث حذف بخشهای ضروری درمان یا استفاده از طرح نامتناسب شود.
ماندگاری ایمپلنت فک بالا به چه چیزهایی بستگی دارد؟
ایمپلنت درمانی مادامالعمر و بدون نیاز به مراقبت نیست. بسیاری از ایمپلنتها در صورت طرح درمان صحیح و نگهداری مناسب، سالهای طولانی عملکرد خوبی دارند؛ اما ماندگاری در هر فرد متفاوت است. سلامت لثه، کیفیت استخوان، کنترل فشار جویدن، رعایت بهداشت، سیگار نکشیدن یا کاهش دخانیات و مراجعات دورهای، نقش مهمی دارند.
التهاب اطراف ایمپلنت ممکن است در ابتدا درد چشمگیری نداشته باشد. خونریزی هنگام مسواکزدن، بوی بد، تورم لثه یا تغییر در حس فشار روی روکش را نادیده نگیرید. تشخیص زودهنگام التهاب، فرصت بیشتری برای کنترل آن پیش از تحلیل استخوان فراهم میکند. اگر دندانقروچه دارید، استفاده از محافظ شبانه در صورت تجویز دندانپزشک میتواند از واردشدن فشار اضافی به روکش و پایهها جلوگیری کند.
چگونه برای مشاوره ایمپلنت فک بالا آماده شویم؟
مشاوره خوب فقط تعیین قیمت نیست؛ فرصتی است تا گزینههای درمانی، محدودیتها، زمان لازم و روش نگهداری را بشناسید. همراه داشتن عکسهای قبلی دندانپزشکی، فهرست داروها، اطلاعات بیماریهای زمینهای و سابقه جراحی یا عفونت سینوس، به برنامهریزی دقیقتر کمک میکند.
در جلسه مشاوره در کلینیک دندانپزشکی دنو، میتوانید درباره امکان حفظ دندانهای باقیمانده، ضرورت پیوند یا سینوس لیفت، نوع پروتز، زمان تقریبی هر مرحله، هزینه اجزای مختلف و شیوه تمیزکردن پروتز سوال کنید. بهترین طرح درمان لزوماً سریعترین یا گرانترین طرح نیست؛ طرحی است که پس از معاینه، با سلامت دهان، شرایط استخوان، نیاز عملکردی و انتظارات شما تناسب داشته باشد.
سوالات متداول
در بسیاری از موارد، فک بالا به دلیل تراکم کمتر استخوان و نزدیکی به سینوس ها به برنامه ریزی دقیق تری نیاز دارد؛ اما سختی درمان به محل دندان، حجم استخوان و شرایط هر فرد بستگی دارد.
درمان در بسیاری از افراد از زمان کاشت تا روکش نهایی چند ماه طول می کشد. اگر پیوند استخوان یا سینوس لیفت لازم باشد، زمان کل ممکن است بیشتر شود.
خیر. سینوس لیفت فقط زمانی پیشنهاد می شود که در ناحیه دندان های عقبی، ارتفاع استخوان زیر سینوس برای کاشت ایمن پایه کافی نباشد. این موضوع با معاینه و تصویربرداری مشخص می شود.
هزینه به تعداد دندان ها، نوع روکش یا پروتز و نیاز به پیوند استخوان یا سینوس لیفت وابسته است. برآورد دقیق فقط پس از معاینه و مشخص شدن طرح درمان امکان پذیر است.
